ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร จิตใจไม่มั่นคง ชีวิตไม่มีปัญหาอะไรแต่ดูเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ นกบินเฉียงไปทั้งหมู่

ความจริงความหนืดแบบนี้มันน่าจะชินไม่ได้รุนแรงเหมือนความเหงาในครั้งวัยเยาว์ แต่มันเป็นความชินชา ทำไม

อาจจะเป็นเพราะวัยงั้นเหรอ มันเลยด้านชา รู้ว่าความเหงามันไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง ความเหงามันเป็นมายาอย่างหนึ่งที่ให้เราจมจ่อมกับมันไป

เป็นเพราะความสัมพันธ์อันเปราะบางกับคนรอบข้างอย่างงั้นเหรอ ความสัมพันธ์ในวัยผู้ใหญ่ ที่ไม่คาดหวังอะไรจากใคร และไม่ต้องการให้ใครคาดหวังในตัวเรา

หรือว่าเราจะมีชีวิตเป็นปัจเจกจนเกินไป แต่ก็หาหนทางจะกลับไปในชีวิตแบบเดิมยากเหลือเกิน .....

แจ้งข่าวว่า เจ้าชายมาสร้างตำหนักในอยู่ในนี้ ได้เจอเหล่าพสกนิกร วงศาคณาญาติเสียที